Gepost door: maartenvanpraag | mei 27, 2009

Ma*rten… I presume…

Jazeker, Ma*rten, dat ben ik…

Singer/songwriter van beroep. Momenteel druk bezig met de opnames van mijn debuutalbum, dat in het najaar van 2009 uit komt. Ooit scoorde ik met de formatie City to City een nummer 1 hit met The Road Ahead. Nu solo verder.

De vraag die bij iedereen op de lippen brandt is: ‘waarom heeft het zo lang geduurt voordat je een singel en/of album hebt uitgebracht.’ Het antwoord daarop is voor mij even simpel als ingewikkeld. Ik wilde me simpelweg met andere dingen in het leven bezighouden dan met muziek. Ik heb een eigen bedrijfje opgezet (Kleine P Producties), ben papa geworden, speelde rolletjes in commercials. Kortom, andere dingen. Natuurlijk maakte ik nog muziek. Ik speelde met vrienden en/of familie in allerlei bandjes, deed zelfs een kleine toer, en schreef zeker ook nog nummers. Maar ik wilde me pas vol in een muzikaal avontuur storten als alles 100% goed voelde.

Dat is nu het geval. Meer dan zelfs. Natuurlijk begint het bij goede liedjes, dat is immers de basis. Dit is een album dat ik gewoon móest maken. Liedjes die me letterlijk op het lijf geschreven zijn. Waar mijn hart en ziel in zit (ook letterlijk). De muzikale samenwerking met mijn Britse vrienden Dave Marriner en Jono Fosh is bijzonder. Stimuleert me meer dan welke samenwerking ik ook aanging hiervoor. Geweldig en leerzaam om de Engelse manier van liedjes schrijven eens écht te leren kennen. No nonsens, straight forward en niet te moeilijk denken. Het resultaat kon ik simpelweg niet in de kast laten liggen. Dat kan ik niet verantwoorden aan mezelf….

Verder is het team eromheen ook fantastisch. Stuk voor stuk mensen die niet alleen goed bij me passen, maar ook nog eens een enorme know-how bezitten. Iedereen werkt even hard en is even toegewijd. Dat is behoorlijk bijzonder mag ik wel zeggen. Mijn vertrouwen win je niet (meer) zo maar. Dit voelt echter goed. Op het juiste moment een schop onder mijn achterste, de juiste mensen voor de juiste klus, ga zo maar door. Een warm bad!

Twee jaar geleden begon de samenwerking met Dave Marriner en Jono Fosh bij mij op de zolderkamer. Drie gitaren, en ieder om beurten zijn ideeen voorspelen. Het had iets schattigs, dat moment. Bijna als schoolvriendjes die besluiten een bandje te vormeren. Wat vrijblijvend begon werd steeds serieuzer. Discussies over sound en stijl voer(d)en we veelvuldig en in harmonie. De demo’s werden dan ook steeds beter en de richting waarin het ging ook steeds duidelijker. Het creeeren van een eigen sound staat als je begint nou eenmaal bovenaan de lijst van ‘must do’s’. Crowded House, The Beatles (etc) zijn overduidelijk de roots. Maar dan nog een eigen twist eraan geven. Moeilijk genoeg!

En wat schetste onze verbazing: wanneer we onze demo’s aan anderen lieten horen vielen die steevast van de stoel van verrukking en enthousiasme. Het unanieme commentaar van kenners en leken: ‘hiermee doorgaan, dit is echt heel erg bijzonder.’ Een extra bevestiging. Een extra stimulans om door te gaan.

Dat hebben we gedaan. Nu staan we op de drempel van iets nieuws. Na het schrijven van liedjes, de opnames in de studio, en het formeren van het team ligt er nu een solide basis. Ma*rten komt eraan…

Op deze blog kan je alles volgen en bijhouden. Van mijn gedachtenspinsels tot mijn gevoelens. Van een glimp achter de schermen tot mijn ervaringen en indrukken.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: