Gepost door: maartenvanpraag | juli 24, 2009

Songwriting nieuwe stijl…

‘Ping’, zei mijn laptop. Een nieuwe mail. Van Dave Marriner. ‘Hi Maarten, I hereby send you a basic idea I have for a song called ‘Grace’. I’ve run out of ideas, so maybe you can help’. Als attachement bij de mail vond ik een mp3 met daarop een heel ruw idee voor een couplet. Akoestische gitaar en een stem die een vage melodie en dito tekst murmelt. Meteen werd mijn inspiratie geprikkeld. Ik pakte mijn gitaar, zocht de akoorden en veranderde wat aan de melodie en het schemaatje. Bovendien voegde ik er een vaag idee voor een refrein aan toe. Ik naam het snel op met een microfoontje op mijn laptop en mailde het idee terug naar Dave die 200 km verderop in zijn studiootje zat.

‘Ping’, zijn laptop weer, na ongeveer 20 minuten. Weer Dave. ‘Thank you Maarten. This is beginning to sound really good now. I’ve added some new lyrics and changed a bit of the melody again. How about this’. Ik luisterde naar de bijgesloten mp3 en raakte nog enthousiaster. Direct greep ik weer naar mijn gitaar. Speelde het liedje eens door, en voegde wat nieuwe stukjes tekst er aan toe. Ook een kleine wijziging in het refrein, en een vaag idee voor de ‘bridge’. Ik nam het via het krakende microfoontje van mijn pc op en stuurde het mp3-tje weer terug.

Stilte. Duimen draaien. Wachten op het antwoord.

‘Ping’. Direct rende ik naar mijn laptop. ‘This is getting very good Maarten. Hope you like the changes that I’ve added now’. Vol verwachting opende ik de bijgesloten mp3 en…. wow. Het werd écht goed!

Zo herhaalde het hierboven beschreven proces zich een tijdje. Totdat we beiden het gevoel hadden dat we een erg mooi liedje hadden geschreven. De wonderen van de techniek! Songwriting nieuwe stijl… het werkt!

Eerlijkheid gebiedt te vermelden dat ik wel afgelopen dinsdag naar Sittard ben gereden om bij Dave thuis het liedje echt even helemaal af te maken. Geduldig tegenover elkaar zitten met een gitaar, de ouderwetse manier dat maakt een goed liedje nou eenmaal tot een héél goed liedje.

Vreemd hoe het kan lopen. Ik had nog nooit op deze manier een liedje geschreven, maar het is wel meteen 1 van mijn favorieten. Niet alleen door de manier waarop het is ontstaan, maar het is gewoon erg mooi (mag ik dat zeggen? ja, dat mag ik wel toch?🙂 ). Hoewel we al met het album bezig zijn, maak ik graag nog even ruimte voor deze.

Grace’, heet dit liedje. Onthou die titel!🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: