Gepost door: maartenvanpraag | oktober 23, 2009

Mixen

Zozo… nou, het was met ’t weekje wel. Afgelopen maandag – 19 oktober – begon een driedaagse mixsessie in Bullet Sound Studio. Met mixengineer Han Nuijten achter de knoppen werden de eerste 6 nummers van het nog titelloze album afgemaakt. Uiteraard waren ikzelf, producer Patrick Drabe en mede songwriters Dave Marriner en Jono Fosh ook aanwezig. Het begint bijna normaal te worden: de sfeer was wederom ongekend in de studio. Veel lachen, veel discussie in goede sfeer, goed werken, erg relaxed en totaal geen overbodige stress… Al met al zeer inspirerend.

We maken het album in twee etappes af en deze sessies markeerden het einde van de eerste. Maandagochtend stond ik vroeg op. Een beetje nerveus wel. Als een kind dat lang heeft uitgekeken naar zijn verjaardag en uiteindelijk op de dag zelf wakker wordt. Het voelde ook wel een beetje gek. Ruim 2 jaar gewerkt aan liedjes die inmiddels en deel van mijn leven zijn geworden. Schrijven, bijschaven, herschrijven, voor de zoveelste keer een nieuwe demoversie opnemen. Keihard werken aan de preproductie (tot de allerkleinste uurtjes), veel (lees: VEEL) studio-uren waarin iedereen met onstuimig veel liefde voor de liedjes knijterhard werkte. En dan ineens zijn de nummers echt af. Dat is raar, maar het brengt ook een soort van tevreden rust over me. Zeker nu het eindresultaat er zéker mag zijn. We raken er maar niet over uitgepraat.

Het waren lange sessies. Het plan was om 2 nummers per dag te mixen en dan weet je van te voren dat het een marathonzitting gaat worden. Uitgangspunt is natuurlijk wel dat de tijdsdruk geen invloed mag hebben op de kwaliteit. Daarom was de zogenaamde preproductie zo belangrijk, en die is dan ook tot in de allerkleinste puntjes doorgevoerd (Dave, Jono, Patrick – We all worked so damn hard in the past view weeks! But I have to thank you so much for working your asses off till the early hours of the morning!). Hierdoor was eigenlijk van het begin duidelijk hoe dingen moeten klinken. Het was in grote lijnen een kwestie van er naartoe werken en een beetje finetunen.

Natuurlijk zijn er dan nog altijd de nodige discussies en het gemierenneuk. Maar dat is alleen maar constructief en gaat echt over de aller- allerkleinste details. Toch zijn het die discussies die zo’n mixsessie juist zo interessant maken. Elke beslissing die je samen neemt brengen een nummer nou eenmaal in een bepaalde richting: galm, delay, droog, tikkie harder of juist zachter. Ongelovelijk ook om te merken dat de allerkleinste details tijdens het mixen een nummer een volledig andere sound en feel kunnen geven.

Dat bleek maar weer eens toen we tijdens het nummer ‘Coming Back Home’ eigenlijk allemaal niet echt blij werden van de sound. Tot Patrick Drabe op het idee kwam om de piano (sample) die al op de band stond ter plekke te vervangen door een live opgenomen piano. Eentje die expres ook nog eens een beetje vals klinkt. Het resultaat was verbluffend. Van een redelijk nummer werd het ineens helemaal te gek.

Het waren werkdagen van meer dan 15 uur. Maar ik kijk nu al weer uit naar de volgende sessies. Volgende week nemen we allemaal even een klein beetje rust en laden we de batterij weer op. In de weken daarna maken we de laatste 6 nummers af. Meer lead- en backing vocals, meer gitaren, percussie en toetsenpartijen. Eind november is dan de laatste mixsessie. Het plan is om het album in februari volgend jaar uit te brengen.

Ik kan niet wachten


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: