Gepost door: maartenvanpraag | december 14, 2009

It’s a wrap…!

‘Klaar!’ riep ik uit terwijl ik keek naar het gebrande cd’tje dat lag te blinken op de mengtafel. ‘Nou ja, kláár…’ – zei een stemmetje in mijn hoofd – ‘eigenlijk begint het nu pas echt….’. Het album is af, maar dat is pas stap één.

Toch trok ik de kurk alvast van de champagnefles en vulde de glazen van de aanwezigen in de studio. Dat was een heel mooi moment. Proosten op het feit dat na ruim 2 jaar schrijven, demo’s openemen, nummers weggooien, bijschaven en studiowerk, het album dan toch eindelijk af is. Ik had vaag een soort van speech voorbereid, maar die kwam natuurlijk weer niet uit de verf. Ik riep iets alsallemaal bedankt voor jullie harde werk en geloof. Het is prachtig geworden’, hief het glas en gooide die achterover. Ik heb echter wel de indruk dat iedereen begreep wat ik wilde zeggen. Het album is door iedereen die er bij betrokken is geweest met zoveel liefde, hard werk en passie gemaakt. Dat was voor mij tot nu toe de mooiste ervaring uit mijn muzikale loopbaan. Ik heb van elk moment genoten en weet zeker dat de onbevangen luisteraar dat ervan af kan horen. Wat er ook verder nog op mijn muzikale pad komt, dit is alvast geslaagd, en daar mocht echt wel op gedronken worden.

Mensen vragen me wel eens: ‘Je hebt hier zo ontzettend veel tijd in zitten. Hoe weet je nu zeker dat het zich ook gaat uitbetalen? Hoe weet je dat het een succes wordt?’ Het antwoord is simpel: dat weet ik helemaal niet. Dat weet helemaal niemand. Sterker nog, ik ben daar eigenlijk niet zo mee bezig.

Wat ik wel weet en waar ik wel mee bezig ben is het feit dat ik dit album met veel liefde heb gemaakt. Het was een droom van me om dit te doen, op de manier waarop we dat hebben gedaan. Ik móest dit album maken,met deze songs en met de fantastische mensen die achter me staan en in mij geloven. Die bereid zijn net zo hard te werken aan iets moois als ik. Je dromen najagen, dat kan nooit iets slechts zijn, ook al weet je niet zeker of je er ook (financieel) beter van wordt. Ik ben er in ieder geval in de afgelopen 2 jaar wel alvast als mens (en muzikant!) completer van geworden. Dat is al heel mooi en belangrijk.

Tot zover het zweverige gedeelte. Natuurlijk hoop ik ook op meer dan alleen maar een album opnemen. En natuurlijk geloof ik er heilig in dat er ook meer zal komen. Met mij gelukkig ook nog een heleboel andere mensen. Garanties zijn er niet, maar ik weet wel dat er vele vormen van succes zijn en dat het album echt wel wat aandacht zal gaan krijgen.

Ik ben er heel erg voorzichtig mee mensen buiten het ‘productiekringetje’ te confronteren met de liedjes. Maar de eerste reacties zijn unaniem: dit is echt heel erg mooi. Erg goed, en ‘on-Nederlands’, (brrr wat een rotwoord!). Het is een gevarieerd maar evenwichtig album. Een breed ‘spectrum’. Van het melancholische ‘Goodbye’ tot en met het stampende en dampende  ‘Australia’.  Ik ben er ontzettend trots op, wat een ander er ook van mag vinden.

Op 1 december vond de laatste sessie plaats in de studio. Het afmixen van het nummer ‘Today’ in de Bullet Sound Studio’s was het laatste dat nog moest gebeuren. Ik was die ochtend snel nog langs de slijter gegaan om daar de kwartaalcijfers wat op te krikken. Twee flessen goede champagne gekocht. Om te proosten op de goede afloop. Maar zover was het nog niet. Het was een lange sessie, een moeilijke ook. Uiteraard hadden we het moeilijkste nummer tot het allerlaatst bewaard. Veel keuzes te maken in de studio, veel discussie ook.  Elk detail ligt immers onder een vergrootglas en soms ben je uren bezig met iets dat de luisteraar als vanzelfsprekend beschouwt, of – nog erger – soms niet eens opmerkt. Uiteindelijk, zo tegen 10 uur in de avond keken we elkaar aan. Niets meer aan doen. Prima zo. De kurk kan van de fles…. it’s a wrap!

IT”S A WRAP!! Pfff, ik kan het nog maar nauwelijks geloven. De afgelopen twee jaar zijn Dave, Jono en ik (en later ook producer Patrick Drabe) zo vergroeid met de liedjes! We gingen er mee naar bed en stonden er mee op. Nu is het een kwestie van loslaten. Nou ja, een beetje dan.

Want nu is het repeteren met de band, een goede live act worden. Veel spelen, etc. Het is nog niet 100% duidelijk wanneer het album zal uitkomen.

De stemming was uitgelaten die avond in de studio. Gezellig, veel lachen. Ja, dat kwam deels ook door de champagne, maar ook omdat we samen iets moois gemaakt hebben. Wat het gaat brengen, geen idee. We zien wel.

Maar ik kan niet wachten…

Keep you posted!🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: