Gepost door: maartenvanpraag | juli 7, 2011

Vakantie en zo…

Buiten raasde een storm. Dikke regeldruppels, en in de verte zagen we bliksemflitsen de lucht oplichten en af en toe angstaanjagend naar beneden schieten.  Marloes en ik stonden bij de Mac Donalds, om in hemelsnaam toch maar even wat te eten.

‘… wat ga jij nemen?’

‘… geen idee.’ Dat weet ik overigens nooit bij de Mac. Met name omdat je als muzikant wel aan de gang kan blijven gaan. Veel onderweg, eten op rare tijdstippen en voor je het weet zit je elke dag bij de gele M. Dat is nou verre van gezond. Maar deze dag maakten we graag een uitzondering. Het was 21.32 en we hadden er beide al een hele lange dag op zitten, en nog niet gegeten. Net terug van een lange uitzending bij Love Radio in Volendam, en tollend op onze beentjes…

Toen we dan toch eindelijk onze eenvoudige, doch niet zo voedzame maaltijd voorgeschoteld kregen besefte we ineens dat dit de laatste keer was dat Marloes meeging tijdens een promotiedingetje of een optreden. Marloes liep stage bij mijn management PR3, en dit was haar laatste dag. Ze heeft me de afgelopen maanden begeleid bij radiopromotie (Radio West, Radio 2, RTV Rijnmond, Amsterdam FM en Love Radio). Een lange periode heeft ze van heel dichtbij meegemaakt. Ze is vaak enorm in het diepe gesmeten. De albumrelease met alles er omheen. Albumpresentatie, promoties, optredens. Een belangrijke periode ook voor mij, waarbij ze mij en de band steeds perfect terzijde stond. Best gek dus, dat dit het laatste tripje was (voorlopig dan!). Big round of applause for Marloes, want ze heeft het erg goed gedaan!

We waren die avond te gast geweest bij Love Radio. Twee uur lang over mijn album gepraat, over muziek, songwriting (presentator Frank is zelf de frontman van de band Alasca. Hou die zeker in de gaten!!), en inspiratie. Veel van mijn muziek gedraaid en  muziek die me inspireert. Zelfs een liedje van mijn opa Max, waarbij we opmerkten dat het een soort Pink Floyd avant la lettre plaat was, met die fietsbel. Mooi moment was dat. Als opa van zijn wolkje naar beneden had gekeken zou dat ongetwijfeld met een brede glimlach zijn geweest.

Waar ik brede glimlachjes mee te voorschijn toverde was de nummers die ik live speelde. Dat viel zeer in de smaak. Het was ook leuk om te doen, erg leuk. Je nummers weer helemaal terugbrengen naar de basis door ze alleen op een akoestische gitaar te spelen.

Live In Amsterdam

Op 25 juni zo rond 23.00 uur stond er een Australier hard op mijn schouder te meppen. ‘Now, I’ve seen a lot, but You sir, are sen-sa-tional’ (denk hier zelf even dat mooie Aussie accent bij). Ik glimlachte terug en bedankte. Veegde het zweet van mijn gezicht en ging wat te drinken bestellen voor mezelf en de band.

We hadden net onze gig in The Waterhole aan het Leidseplein afgerond. Dat was leuk. Publiek dat een bepaald vooroordeel over je heeft, na 1 nummer al platspelen is echt te gek. Aan het einde van ons optreden hadden we een boeking erbij en heel veel nieuwe fans. Ik moet ook zeggen – nieuwe band – maar als ik zo onbescheiden mag zijn speelde we alsof we al 10 jaar niks anders doen. Zoiets is vaak een wisselwerking, met elkaar en het publiek.

Dinsdagochtend werd ik heel vroeg gebeld door Tamar Tieleman van Amsterdam FM. Even een telefonisch interview over het optreden in The Waterhole en wat we de zaterdag daarop (2 juli j.l.) zouden gaan doen in CC Muziekcafé in De Pijp. Om 7.50 uur ging de telefoon, en ik moet zeggen van mezelf dat ik aardig scherp was voor dat tijdstip. Meestal ben ik om die tijd wel wakker, maar echt nog in een soort schemerzone… Viel me erg mee…Het was een redelijk zinnig verhaal van mijn kant. Natuurlijk werden er ook scherpe vragen gesteld! Dat helpt ook enorm…😉

Na een leuke repetitie op donderdag in Melodyline (ja, ook Amsterdam) hadden we op 2 juli een gig in CC Muziekcafé. Erg leuk weer. Klein podium, en we mochten niet harder spelen dan 90 DB aangezien de tent midden in een woonwijk ligt, maar we hebben er iets moois van gemaakt. Ook hier weer complimenten, en veel nieuwe fans. Zeker gezien de reacties na afloop op twitter (Ma*rten is Supperrrrr, goed en ook grappig!’ ‘Avond genieten van Maarten van Praag en band’ etc) van de aanwezigen was ook dit weer een geslaagd optreden.Tot grote hilariteit van de jongens van de band vond eigenaar Rene het leuk om keihard The Road Ahead te draaien nadat ik net afscheid van hem had genomen. ‘Dames en heren, dit is hij’, riep hij keihard door de zaal, terwijl hij naar me wees. Ik verdween verlegen lachend achter de bar…

Na afloop was het ‘de charme van het bandleven’ in optima forma. Met de hele band, inclusief backline, in een Opeltje, kriskras Amsterdam door om iedereen af te zetten. Mooi vind ik zoiets. Helemaal dubbelgebogen in een autootje, nog nazwetend. Eerst gitarist Wessel thuis afzetten, daarna naar het Centraal Station, waar we bassist Lucas (inclusief restjes van een bruiloftstaart van het huwelijk van zijn zwager!) en drummer Erik uitzwaaiden. Daarna naar de carpoolplaats bij Abcoude, waar ik bij toetsenist Wouter in de auto was gestapt. Om 03.30 uur in bed. Mooie tijd.

De dag erna weer vroeg op. Voorbereiden want – jawel – weer naar Amsterdam die dag. Huiskamerconcert. Heel leuk, bij Axel en Danielle in een prachtige tuin, onder een Magnolia. Wat een idylle! Volle bak (eh… tuin) was het! Ik heb een klein uurtje, zittend op een kruk gespeeld. Leuk om te doen, akoestisch en onversterkt. Heel intiem vaak zoiets. Af en toe even onderbroken door een overvliegende DC 10 of Boeing, maar dat mocht de pret niet drukken. Bij mijn uitvoering van ‘Fall At Your Feet’ van Crowded House kreeg ik de tuin nog zover om een heel mooi koortje mee te zingen. Beautiful singing! Echt heel mooi was dat.

Na afloop nog even wat albums gesigneerd, en toen naar huis. Wederom met een glimlach. Ik moet zeggen, erg tof om te doen, die huiskamerconcerten.

Vakantie

… en toen boekte ik toch maar even een last-minute vakantie. De agenda begin juli was redelijk leeg (al heb ik een optreden tijdens een festival in het Gooi helaas moeten afslaan) en ik heb het toch wel een beetje nodig merk ik. Even rust. De afgelopen 8 maanden zijn echt een hele hectische roalercoaster ride geweest. Als ik het allemaal opnoem sla ik vast nog wat over:

Single release met als eerste artiest in Nederland de Augmented Reality clip, repeteren met de band, albumrelease toertje, interviews, promotie, albumrelease en de spanning er omheen, albumreleaseconcert (met de spanning er omheen, maar OH! wat was dat een mooie avond. Lees hier meer, als je ’t gemist hebt . Een wervelwind van emoties), bandwissel, veel en gehaast repeteren, radiopromotie, veel optredens in juni, etc.

Enfin, ik ga er even 10 dagen tussenuit. Batterij opladen, en dan gaan we daarna weer hard aan de slag. Er komen weer mooie maanden aan!🙂

I’ll keep you posted!

Maarten


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: