Gepost door: maartenvanpraag | september 12, 2011

Baard

Grote ogen. Ongeloof. Totale verwarring. Een fronsend streepje tussen haar wenkbrauwen. ‘Wat… Wat is dat nou weer?!’ Ze deed een pas naar achter om me goed van top tot teen te kunnen opnemen. Ik wreef over mijn begroeide kin en glimlachte. ‘Hoe vind je het?’ Het enthousiasme waarop ik zo anticipeerde bleef uit. ‘Nou ja, wat zal ik zeggen. We kunnen die 2000 fotokaarten die ik van je heb laten drukken wel meteen weg sodemieteren.’ Om haar woorden kracht bij te zetten klopte mijn manager Sylvia op de grote kartonnen doos die ze in haar armen hield. ‘Daarop staat Maartenlief fris en geschoren afgebeeld. Haartjes keurig gekamd en zo’.

Touché, dacht ik bij mezelf, en ik trok een grimas. De vergadering die volgde zou voor meer dan de helft bestaan uit een analyse van de begroeiing op mijn wangen, bovenlip en kin.

Baard

Ik laat mijn baard staan. Was dat al heel lang van plan, deed een aantal mislukte pogingen, en heb toch maar doorgezet. Zo doe ik dat met alles in het leven; Van leren lopen tot en met ’t schrijven van liedjes en een boek. De meningen zijn echter verdeeld tot nu toe en ik moet zeggen dat me dat juist alleen maar stimuleert om vooral de boel lekker door te laten groeien. Zolang er maar over me gepraat wordt, dan ben ik een tevreden mens.

Bijkomend voordeel is dat ik me ook niet elke dag meer hoef te scheren. Daaraan heb ik namelijk een gloeiende hekel. Nee, niet een beetje een hekel, ik zei: een GLOEIENDE hekel. Beeld je even iets in dat je werkelijk te afschuwelijk vind om onder woorden te brengen. Vergroot die afschuw met de factor tien en je komt ongeveer in de buurt van de weerzin die ik voel bij een scheerbeurt van mijn gezichtshaar.

Ten eerste omdat het meestal het eerste is dat je doet in de ochtend. Met mijn verfrommelde gezicht mezelf martellen met een scheerapparaat. Dat terwijl ik veel ben, maar als allerlaatste een ochtendmens.

Ten tweede: na elke scheerbeurt het gevoel alsof iemand zoutzuur over je gezicht heeft gegooid, om dat er vervolgens nog even met een harde schuurspons in te wrijven.

Verder hoor je me niet klagen.

Wat dat betreft benijd ik vrouwen wel eens. Natuurlijk, die hebben zeker ook de nodige ongemakken zo links en rechts. Maar vrouwen worden nou eenmaal niet geplaagd door harde stoppels op hun gezicht (hoewel, ik heb in de metro in Praag wel eens een dame gezien… daar zouden Wilkinson en Gillette zich samen op stuk bijten!).

Ik laat de natuur graag haar werk doen. Mijn tuin, mijn baard nu, maar ook mijn hoofdhaar. Naar de kapper gaan stel ik het liefst zo lang mogelijk uit. Ook dat vind ik strontvervelend. Tijdverspilling. Die verplichte halflauwe cappuccino. Die verplichte gesprekken altijd. Ik word er zo moe van.

‘Hoe was je vakantie?’

‘Ja, wel goed. Hoe was de jouwe?’

‘Ja, ook wel goed’.

‘Ja.’

‘Ja.’

‘Nou…’

Hou op zeg. Hup, schaar er in, fatsoeneer de boel, dan kan ik weer nuttige dingen gaan doen.

Regelmatig krijg ik dan naar mijn hoofd geslingerd dat die houding echt niet past bij een singer-songwriter, bij een artiste. Dat ben je niet alleen op het podium. Dat ben je 24/7. Ook in de supermarkt, in de file of als je onverwacht moet opendoen voor de postbode. Werk aan je image. Artiest ben je altijd en overal en dat moet je uitstralen (dat het zijn van artiest/songwriter ook vaak betekent dat je als een zombie, in isolement opgesloten in een kamer, met wallen onder je ogen, een cafeïneoverdosis en je haarcoupe als een ontplofte hooiberg werkt aan songteksten, dát ziet en weet men dan vaak weer niet).

Rechtvaardiging

Edoch, misschien zit er een kern van waarheid in het imageverhaal. Soms trek ik me dat wel eens aan en denk ik bij mezelf dat ik er wat aan moet doen. Om die reden dacht ik het nuttige met het aangename te verenigen. Ik word een übercoole dude en laat mijn baard staan. Verlost van het dagelijkse scheerritueel en ik werk tegelijk hard aan mijn image door met de baardmode mee te gaan. Een ijzersterk verhaal leek mij zo. Probeer daar es een speld tussen te krijgen.  

De allersterkste rechtvaardiging voor het laten groeien van mijn baard las ik vorige week op twitter: ‘Baarden spreken de waarheid. Mensen denken niet voor niets aan God als een man met een baard’. Bam! Dank u! Die kwam binnen! In een klap was ik van alle twijfel verlost. My beard is here to stay!

En dan gisteren. Een al even overtuigend als verwarrend voorval. Optreden in Blaricum tijdens Old Timer festival. Ik loop de bühne af en word direct aangeschoten door een dame met mijn fotokaart in de hand. Haar blik gleed van de kaart naar mijn baard. ‘Op deze foto ben je nog zo’n jongetje. Maar die báárd… nee éééécht! Ééééééénig!’ Tot mijn schrik ging haar hand naar mijn gezicht en werd ik over mijn wang geaaid alsof ik een konijn was. ‘En nog lekker zacht ook. Wil je wat drinken van me…?’ (haar man stond er naast en schaterde het uit van het lachen).

Uitstekend tourmanagement heb ik. Ze zagen het ‘n tijdje aan en kwamen tussenbeide om me te ontzetten. Totaal onthutst werd ik afgevoerd. Achter me hoorde ik de dame nog roepen ‘als je de baard maar laat staan!’.

In de auto naar huis vielen alle puzzelstukjes in elkaar. De ene zin bleef maar door mijn hoofd spoken. ‘God is een man met een baard’. ‘Halleluja en amen’ dacht ik. Als er iemand een scheppend kunstenaar was, dat was Hij het wel. Bovendien heeft Hij over aanbidders ook niet te klagen. Ik keek opzij naar Sylvia. Die knikte, alsof ze mijn gedachten kon lezen.

Vergeet de fotokaarten. My beard is here to stay…


Responses

  1. Hij is leuk. ik bedoel het verhaal. De baard moet ik nog ff zien. Binnenkort live waarschijnlijk (boek presenatatie tante):-)

    • Als ik tegen die tijd nog niet van gedachten ben veranderd, dan zeker…🙂

  2. Staat je goed. Al ben ik geen kenner.

    • Dank je… Ik ook niet overigens. Baardtrimmers, etc… allemaal nieuw voor me….

  3. […] Ik denk in Amsterdam. The Fab Four in Nederland. Het land zou tot het uitbreken van W.O. III (en het moment waarop ik mijn baard liet staan) niet meer zo in de war raken. Het hele land, behalve mijn opa. Want die staat op de foto’s alsof […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: