Gepost door: maartenvanpraag | september 28, 2011

John Lennon en Opa

John Lennon en opa

John Lennon houdt zijn hoofd schuin naar beneden. Zijn rechterhand iets opgetild. In de aanslag om het glas jus d’orange aan te pakken. Het glas dat mijn opa voor hem inschenkt. Mijn opa heeft zijn rechter wenkbrauw iets opgetrokken. Bijna alsof hij denkt ‘even iets gezonds voor deze Britse jongeman inschenken. Met zijn haren over zijn oren. Bahbah.’

Een tafereeltje dat plaatsvond in juni ’64. Ik denk in Amsterdam. The Fab Four in Nederland. Het land zou tot het uitbreken van W.O. III (en het moment waarop ik mijn baard liet staan) niet meer zo in de war raken. Het hele land, behalve mijn opa. Want die staat op de foto’s alsof hij dat langharig tuig ook wel even een kiekje gunt met hem erop. ‘Beatles? Pfff, hoor je over een jaar niks meer van..’

Nee, dit is niet iets uit een kinderfantasie. Dit is echt. Een vergeelde foto in mijn kantoortje. De romantiek en nostalgie druipen er vanaf. En de trots van mijn gezicht als ik er naar kijk. Ik kreeg ‘m in 1988 van mijn opa. In die tijd draaide ik werkelijk niks anders dan muziek van The Beatles. Het hele dorp, mijn familie, iedereen heeft ’t er nóg over. Mijn grootvader – ook muziekliefhebber (want succesvol zanger in de jaren 50 en begin jaren 60) – vond dat kennelijk wel grappig.

Fantaseren

Ik kon er uren naar kijken. Zoals ik dat nog steeds kan naar voorbijtrekkende wolken of een boom. Vaak sloeg mijn fantasie dan op hol. Lennon die het jus’tje aanpakt van mijn opa, hem op zijn schouder slaat en ‘Thank you Max’, eraan toevoegt. Ze hangen daarna nog uren aan de bar met z’n tweeën. Filosoferend over het leven, de wereldvrede. ‘You see son. It’s really not that hard. There is nothing you can do that can’t be done. All you need is… orange juice…’, vertrouwt mijn opa Lennon toe, bij wie de oogjes beginnen te twinkelen. ‘Yes… you may say that I’m a dreamer’, zegt mijn opa dan afwezig hoofdschuddend.

‘Well Max’, zegt Lennon terwijl hij voorzichtig een hand op mijn opa’s schouder legt. ‘You are not the only one. Nothing is real. Living is easy with eyes closed…’.

Volgt u nog?

Kosmische importantie

Nu ik wat ouder ben besef ik des te meer hoe bijzonder die foto is. Van een bijna kosmische importantie zelfs. Beide heren hebben mij ‘gevormd’. In de eerste plaats natuurlijk mijn grootvader. Zonder hem zou ik er fysiek niet zijn geweest. Dan zou ik slechts een wiskundige mogelijkheid zijn. John Lennon echter, heeft me geestelijk gemaakt. Zonder hem en zijn invloed zou ik nooit muziek zijn gaan maken. Laat staan singer-songwriter worden. Misschien postbode. Of piloot (met vliegangst. Dus dat zou sowieso niet handig zijn), maar muzikant? No way.

Lennon is mijn held. Hij was geniaal. Zo’n mooie man. Zijn kijk op de wereld, zijn muziek, zijn turbulente leven, zijn humor, zijn gave om met woorden te spelen (you got to be good looking cos he’s so hard to see). Ik kan me er in vinden. Het heeft me gevormd. Beïnvloed in een niet te beschrijven mate. En niet mij alleen…

En in deze foto staan ze samen gevangen. Vereeuwigd. Beide heren, die zo belangrijk zijn voor mijn leven. Dat kun je niet slechts afdoen met de term ‘uniek’.

In de hemel

Hoe het met Lennon afliep weten we. In december 1980, amper veertig jaar, doodgeschoten voor zijn appartement in New York. Om niks. Om helemaal niks. Er gaat bijna geen dag voorbij of ik denk ‘wat als….’. Tragisch.

Mijn opa – van wie ik veel hield – overleed in juni 1991. Na een lange, slopende ziekte op zijn 77e. Het allerlaatste wat hij ooit tegen me zei was ‘denk nog eens aan me’. Ik kijk elke dag naar die bewuste foto…

Nu zitten ze samen in de hemel aan de bar. Drinken jus d’orange en proosten regelmatig op het succes. ‘Zo, dat hebben we mooi even samengebracht. Maarten in lichaam en geest. Goed gedaan.’

Terwijl ik dit schrijf voel ik ze over mijn schouder meelezen en over mijn bolletje aaien. Een fijn, warm gevoel…

Limitless Undying Love Which Shines Around Me Like A Million Suns….. – J. W. Lennon


Responses

  1. Prachtig maarten, met tranen zitten lezen. Ik heb ze beide mogen zien en spreken.

  2. vorig bericht was van max. maar dat begreep je al.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: